กว่าจะรู้ว่าโลกนี้มีสีเทา... กว่าจะได้รู้จักโลกสีเทา เราต้องเข้าใจสีขาวกับสีดำให้มากพอ เราจึงจะรู้จักวิธีผสมสองสีที่สุดโต่ง ให้กลมกลืนเป็นเนื้อเดียวกัน .......................................................... โลกของความรักเป็นโลกที่มีความแปลกแยกมากที่สุด ถ้ามองด้วยตาเปล่า เราจะเห็นแต่สีชมพูอยู่ในนั้น แต่จะไม่มีใครมองเห็นได้ทันที ว่าโลกของความรักมีอีกสองสีที่ซ่อนอยู่ นั่นคือขาวที่สุดและดำที่สุด... ถ้าเราเรียนรู้ที่ด้านสีขาวก่อน เราจะรักใครเพียงเพื่อเติมความสุขให้ชีวิตเท่านั้น จนกว่าจะเดินมาเจอสีดำในอีกด้านหนึ่ง แต่ถ้าเราเรียนรู้ที่ด้านสีดำก่อน เราจะรักด้วยหัวใจที่เติมไม่เต็ม จนกว่าจะเดินมาเจอสีขาวในอีกด้านหนึ่ง “ถ้าคนสองคนต่างก็เป็นสีขาวกับสีขาวมาเจอกัน เราจะคาดหวังในกันและกันสูง แค่ขยับตัวเพียงเล็กน้อยก็สะเทือนถึงหัวใจ” และในขณะเดียวกัน.... “ถ้าคนสองคนต่างเป็นสีดำกับสีดำมาเจอกัน เราจะรักกันบนความหวาดระแวง แค่หันไปมองข้างหลังเพียงเล็กน้อย ความเชื่อมั่นใจกันและกันจะหายไป และก็ทำให้กันและกันเจ็บอีก” ถ้าเราต่างเดินผ่านทั้งสีขาวและสีดำมาแล้ว เราจะรักกันด้วยหัวใจที่เป็นอิสระ ไม่ว่าจะหันซ้าย หันขวา หรือว่าออกเดินทางเพียงลำพัง เราจะยังเป็นความอบอุ่นของกันและกันเสมอ เพราะเราต่างก็รู้ ไม่ว่าจะเลือกยืนอยู่ในสีไหน ล้วนทำให้เราเจ็บได้ไม่ต่างกัน “เราจึงจะเรียนรู้ที่จะจูงมือกันไปยืน ....ณ. จุดกึ่งกลาง..... ผสมผสานสีดำกับสีขาวอย่างละครึ่ง เพื่อเรียนรู้ความรักบนโลกแห่งความจริง ที่ไม่ได้มีแค่สุขหรือทุกข์เพียงด้านเดียว

ผู้หญิงเป็นทราย ผู้ชายเป็นทะเล

นอกจากสรีระที่แตกต่างกันแล้ว ผู้หญิงกับผู้ชายยังไม่อีกหลายอย่างที่ไม่เหมือนกัน

ผู้หญิงเปรียบเสมือนทราย ที่ช่างซึมซับและเก็บและเก็บอะไรเอาไว้มากมาย มีความละเอียดอ่อน พร้อมที่จะปลิวไปอย่างอ่อนไหว และทุกอย่างนั้นได้รวมกันกลายเป็นความงดงาม
อ่อนหวาน แต่ดูมั่นคง

ผู้ชายเปรียบเหมือนทะเล ดูกว้างใหญ่มีอำนาจ มีความโดดเดี่ยว แสดงออกถึงอารมณ์อย่างเปิดเผย บางครั้งร่าเริง บางครั้งเกี้ยวกราด

แต่ทะเลกับทรายกลับเป็นความแตกต่างที่ลงตัว ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ตามที่ ทะเล เกรี้ยวกราด ทราย ก็จะทอดตัวนิ่งๆ ซึมซับ จนกว่าทะเลจะสงบ เฝ้าเอาใจใส่ ดูแลความรู้สึก ส่วนทะเล... ที่อาจจะซัดไปซัดมาบ้าง แต่ก็ไม่เคยห่างหายไปไหน ยังคอยโอบอุ้ม ดูแลผืนทรายอยู่เสมอ ทั้งสองจึงเป็นความงดงามที่ลงตัว ไม่สามารถแยกส่วนหนึ่งออกจากกันได้

เช่นเดียวกับผู้หญิงและผู้ชาย ที่แม้จะมีความแตกต่างกัน
แต่ถ้าไม่ก้าวก่ายกัน สามารถเข้าใจในวิถีชีวีตของกันและกันได้แล้ว
ความรักก็จะเป็นความงดงามที่ลงตัวได้เช่นกัน